25 ژوئیه 2024 - یک مطالعه کوهورت اخیر که در ژورنال Tropical Medicine and Health منتشر شده است، ارتباط بین اختلال رشد استخوان ران در اواسط سه ماهه ی دوم بارداری و افزایش نشانگرهای زیستی پیش دیابتی را در نوجوانان بنگلادشی، نشان داد.

دیابت معمولاً در بزرگسالی بارزتر ظاهر می شود، اما می تواند در دوران کودکی پنهان بماند و اغلب در اوایل رشد جنین ایجاد می شود. در بیومتری جنین، اندازه گیری طول استخوان ران (FL) در ارزیابی رشد و پیشرفت جنین بسیار مهم است. دکتر Urme Binte Sayeed، و همکارانش از دانشگاه Tsukubaدر ژاپن، به ارزیابی ارتباط بالقوه ی بین رشد فمور جنین و نشانگرهای زیستی پیش دیابتی در کودکان بنگلادشی پرداختند.

برای این منظور، محققان یک مطالعه کوهورت را در یک کارآزمایی مبتنی بر جمعیت در مورد رژیم غذایی مادر و مکمل‌های ریز مغذی (MINIMat) در بنگلادش انجام دادند. کودکان این گروه تا رسیدن به سن 15 سالگی تحت نظارت قرار گرفتند.

آزمایش اولیه با تایید بارداری از طریق سونوگرافی قبل از رسیدن به هفته ی سیزدهم بارداری (GWs) آغاز شد. پس از آن، ارزیابی‌های سونوگرافی اضافی در هفته های 14، 19 و 30ام انجام شد. طول استخوان ران (FL) در کل این سونوگرافی ها اندازه‌گیری شد تا تصویری جامع از رشد جنین به‌دست آید. استانداردسازی FL با توجه به هفته ی حاملگی (GW) انجام شد و پس از آن محاسبه z-scores انجام گردید. سطوح پلاسمایی گلوکز خون ناشتا (FBG) و هموگلوبین گلیکوزیله (HbA1c)، و همچنین شاخص تری گلیسیرید-گلوکز( نشانگر مقاومت به انسولین) از خون کامل نوجوانان تعیین شد.

محققان تجزیه و تحلیل رگرسیون خطی چند متغیره را با استفاده از یک مدل خطی تعمیم یافته برای بررسی تأثیر FL در هفته های 14، 19 و 30 بر نشانگرهای زیستی پیش دیابتی در سنین 9 و 15 سالگی انجام دادند. متغیرهای کمکی در تجزیه و تحلیل شامل گروه ریز مغذی‌های مادر و مکمل‌های غذایی، برابری، جنسیت کودک و  BMI در سنین 9 و 15 سالگی بود.

یافته های کلیدی این مطالعه به شرح زیر است:

·  اختلال گلوکز ناشتا در 1.2 درصد از شرکت کنندگان در دوران پیش از نوجوانی مشاهده شد که در دوره نوجوانی به 3.5 درصد از شرکت کنندگان افزایش یافت.

·  هموگلوبین A1c در نه سالگی، در 6.3 درصد از شرکت کنندگان افزایش یافته بود، که در سن 15 سالگی درصد افراد دارای HbA1c بالاتر از حد طبیعی، به 28 درصد افزایش یافت.

·  افزایش شاخص TyG که در میان 9.5٪ از افراد در دوران پیش از نوجوانی مشاهده شد، در 13٪ از افراد در دوران نوجوانی مشاهده شد.

·  کاهش یک واحد انحراف استاندارد در FL در هفته های 14 و 19ام بارداری با افزایش سطوح قند خون ناشتا(β = 0.44-؛ β= 0.59-) وHbA1c (β=0.01-؛  β=0.01-) در 15 سالگی مرتبط بود. طول استخوان فمور با بیومارکرهای دیابتی در نه سالگی مرتبط نبود.

در نتیجه، محققان دریافتند که طول کوتاه‌تر استخوان فمور(ران) جنین در اواسط بارداری ممکن است با افزایش نشانگرهای زیستی پیش دیابت در میان نوجوانان بنگلادشی مرتبط باشد. این مطالعه شواهدی ارائه کرد که نشان می‌دهد کاهش طول استخوان فمور جنین ممکن است خطر ابتلا به پیش دیابت را در نوجوانان افزایش دهد.

نوجوانی دوره حساسی برای ظهور زودهنگام بیماری های مزمن است. در نتیجه، انجام تحقیقات اضافی برای روشن کردن ارتباط بالقوه ی بین محدودیت رشد جنین و ایجاد اختلالات متابولیک در بزرگسالی، مستقل از تغییرات سبک زندگی ضروری است. علاوه بر این، آموزش والدین آینده نگر در مورد تغذیه قبل از بارداری و اتخاذ شیوه هایی که از رشد سالم جنین حمایت می کند، گام های مهمی برای کاهش وقوع محدودیت رشد جنین و وزن کم هنگام تولد است.

منبع:

https://medicaldialogues.in/pediatrics-neonatology/news/fetal-femur-length-linked-to-risk-of-diabetes-in-adolescence-finds-cohort-study-132050